\nVanwege het honderdjarig bestaan van de G.T.S.V. Voetius in 1999 \nverscheen het boek \u2018Cantemus Voetiani!\u2019, waarin een eeuw geschiedenis \nwerd beschreven. De opening beschrijft ons hoe het allemaal begonnen is:\n
\u201cDertien jaar na de Doleantie,\n
zeven jaar na de vereniging van de christelijk gereformeerden en de dolerenden tot de Gereformeerde Kerken in Nederland. \n
twee jaar na de toenadering van Gunning tot Hoedemaker,\n
\u00e9\u00e9n jaar na de troonbestijging van koningin Wilhelmina,\n
in de tijd dat Abraham Kuypers encyclopedie en Bavincks dogmatiek \nverschenen en P.D. Chantepie de la Suassaye hoogleraar te Leiden werd,\n
vond op 4 oktober 1899 ten huize van de heer G.H. Beekenkamp de \neerste offici\u00eble samenspreking plaats, waarin een aantal, voor het \nmerendeel theologische studenten \u2018van Gereformeerden huize\u2019 kwam tot de \noprichting van een vereniging van studenten van gereformeerde beginselen\n aan alle faculteiten van de Universiteit van Utrecht. De vergadering \nwas belegd door de heren Th.J.L. Ruys, G.H. Beekenkamp, B. van der Wal, \nW. Bieshaar, A. Hoogendijk, J. Laurense en D. Lutterveld, allen \ntheologische studenten, en de heer C.G. Klaarhamer, student in de \nwijsbegeerte. \n
De vereniging wilde staan op de grondslag der Heilige Schrift, naar \nde opvatting, uitgedrukt in de drie formulieren van enigheid, in gebruik\n bij de Nederlands Hervormde kerk, zo luidde artikel 1 van de \nconceptwet, die door de heren Ruys, Van der Wal en Bieshaar was \nopgesteld. Onmiddellijk gevolgd door het tweede artikel, dat het doel \nvan de vereniging omschreef: de bestudering van de theologie in \ngereformeerde zin en de bevordering van de praktische vorming der leden.\n \n
Wie zich voorbereidde op het ambt van predikant diende, naar de \nmening van deze studenten, allereerst het gezag van de Heilige Schrift \nte erkennen, maar zich tevens verbonden te weten met de confessie en te \nstaan voor het gereformeerde karakter van de Hervormde Kerk.\n
Deze uitgesproken binding aan de Schrift en de belijdenis der kerk \nbetekende zowel binnen het geheel van de Universiteit van Utrecht als \nvan de theologische faculteit aldaar, als ook binnen de zich daar \nbevindende studentenpopulatie een nieuw verschijnsel.\u201d \n
Eind negentiende eeuw zijn we beland in een tijd dat het onderwijs \nin de theologie te Utrecht door vele studenten niet naar tevredenheid \nwerd gevolgd. In 1876 had zich een scheiding voltrokken tussen \ntheologische vakken van algemeen-wetenschappelijke kwaliteit en die van \nkerkelijk-dogmatische. In de praktijk betekende dit dat de \nlaatstgenoemden ondergewaardeerd werden. Een tweede reden is dat de \nkerkelijk hoogleraren met de ambtsbelofte die ze hadden af te leggen, \nniet aan het kerkelijk getuigen gebonden waren. Ten derde werd de \ntheologische faculteit na het heengaan van enkele hoogleraren in de \njaren \u201980 be\u00efnvloed door een sterke nadruk op de historisch-literaire \nkritiek. \n
Zodoende werden er diverse mogelijkheden aangeboden buiten de \nuniversiteit om het gemis van deze aan te vullen. Dr. A.W. Bronsveld \nbijvoorbeeld was privaatdocent in de dogmatiek en had een benoeming tot \nhoogleraar in Amsterdam afgewezen omdat hij liever predikant te Utrecht \nwilde blijven. \u201cStudenten mochten in zijn wijk, die grotendeels uit \narbeiders bestond, zich oefenen in het kerkelijk werk zoals catechese en\n huisbezoek. Daarnaast kwam onder zijn leiding het studentengezelschap \n\u2018Collegium dogmaticum\u2019 samen, terwijl hij ook voorzitter was van het \ndoor hem opgerichte oratorische gezelschap \u2018Eloquentia\u2019, waar men zich \ntoelegde op de uiterlijke welsprekendheid.\u201d In zijn rapport over het \njaar 1899 kon hij met trots vermelden dat hij soms weleens zeventig \ntoehoorders kreeg bij zijn cursus. \n
Een ander voorbeeld is de Utrechtse predikant dr. J.D. de Lind van \nWijngaarden, die mede de Gereformeerde Zendingsbond (1901) en de \nGereformeerde Bond (1906) oprichtte. Hij hield op donderdagavond een \n\u2018privatissimum\u2019 voor, waar men met hem vrij van gedachten kon wisselen \nover het pastorale werk en theologische kwesties. \n
De studentenpopulatie van die tijd verschilde veel van nu. In \ndecember 1899 waren er bij de Rector Magnificus in Utrecht in het geheel\n 939 studenten ingeschreven, van wie 219 in de faculteit der \ngodgeleerdheid. In de jaren omstreeks 1900 had deze faculteit een grote \nomvang. Na de daling van de jaren 1880 tot 1890 – wellicht veroorzaakt \ndoor de oprichting van de Vrije Universiteit, die zeker een aantal \nstudenten zal hebben getrokken, dat anders naar het orthodoxe Utrecht \nzou zijn gegaan, door het ageren van A. Kuyper tegen de opleiding tot \npredikant te Utrecht omstreeks 1882, de Doleantie en het toenemen van \nhet getal theologische studenten te Groningen en Leiden in deze jaren -,\n groeide het aantal theologen in Utrecht geleidelijk weer, voor een deel\n te danken aan het feit, dat in 1893 de Nederlandse Hervormde kerkelijke\n hoogleraren aan de Amsterdamse Universiteit werden ontslagen en van de \ntheologische studenten daar de meeste naar Utrecht gingen. Van 1897 tot \nongeveer 1905 waren er jaarlijks steeds meer dan 200 studenten \ningeschreven in het Album der Nederlandse Hervormde Kerk. Na de daarna \ningetreden daling is dit cijfer weer bereikt in 1932. \n
In 1893 was ongeveer een derde der theologische studenten lid van \nhet Utrechtsch Studenten Corps. Sinds enige jaren bestond toen ook de \nUtrechtsche Studenten Bond met een dertigtal theologen. Voor de \ntheologische vorming had men de gezelschappen Secor Dabar, E.A. Borger \nen Theologia Vinculum Nostrum, aangesloten bij het U.S.C., Progredior \nbij de U.S.B. en Excelsior Deo Iuvante. De werkzaamheden waren \nhoofdzakelijk gelijk aan die van de tegenwoordige gezelschappen, maar \nbinding aan de Bijbel of de confessie kenden zij niet. In 1899 voegde \nzich bij deze dispuutgezelschappen de Gereformeerde Theologen \nStudentenvereniging “Voetius”. \n
Nu we hebben gezien dat er al veel gezelschappen waren voor \ntheologiestudenten, kunnen we ons afvragen waarom Voetius werd \nopgericht. De hoofdreden hiervoor is dat haar oprichters een vereniging \nwilden vormen die zich onderscheidde van de andere door niet alleen in \nte gaan op een tekort in de studie. Door als zinspreuk te kiezen: \u2018De \nvreze des HEEREN is het beginsel der wetenschap\u2019 en met de gekozen \ndoeleinden, namelijk theologie beoefenen in de gereformeerde zin en de \npraktische vorming van de leden, wilde zij een perspectief bieden voor \nde theologische studie. Ook op de wijze waarop over God wordt nagedacht \nwilden zij zich bezinnen.\n
Deze zinspreuk en haar doelstellingen heeft Voetius haar gehele \ngeschiedenis door vastgehouden. In \u2018Cantemus Voetiani!\u2019 Geschiedenis van\n 100 jaar studentenleven binnen de Gereformeerde Theologen Studenten \nVereniging \u2018Voetius\u2019 te Utrecht kunnen we lezen dat er soms roerige \nperiodes waren, of heftige debatten. Maar ook vandaag de dag is Voetius \neen vereniging gebleven die haar identiteit heeft vastgehouden. Elk jaar\n wordt weer in het beleid rekenschap afgelegd aan de doelstellingen en \ningegaan op de vraag hoe we als theologiestudenten van vandaag de \ngereformeerde theologie kunnen bestuderen en elkaar praktisch kunnen \nvormen. Ook een ruime eeuw later is de wijsheid die Spreuken 1:7a ons \nvoorhoudt nog altijd actueel; theologie kan alleen bestudeerd worden met\n het oog op God gericht.\n \n\n<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vanwege het honderdjarig bestaan van de G.T.S.V. Voetius in 1999 verscheen het boek \u2018Cantemus Voetiani!\u2019, waarin een eeuw geschiedenis werd beschreven. De opening beschrijft ons hoe het allemaal begonnen is: \u201cDertien jaar na de Doleantie, zeven jaar na de vereniging van de christelijk gereformeerden en de dolerenden tot de Gereformeerde Kerken in Nederland. twee jaar […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":2,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_regular_price":[],"currency_symbol":[],"footnotes":""},"class_list":["post-43","page","type-page","status-publish","hentry"],"post_slider_layout_featured_media_urls":{"thumbnail":"","post_slider_layout_landscape_large":"","post_slider_layout_portrait_large":"","post_slider_layout_square_large":"","post_slider_layout_landscape":"","post_slider_layout_portrait":"","post_slider_layout_square":"","full":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/voetius.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/43"}],"collection":[{"href":"https:\/\/voetius.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/voetius.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/voetius.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/voetius.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=43"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/voetius.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/43\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/voetius.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=43"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}